رباعی شمارهٔ ۲۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اینکه تا زمانی که دل از دنیاست و به علایق مادی وابسته است، نمی‌تواند به حقیقت وجود خود پی ببرد. همچنین تأکید می‌کند که درون انسان‌ها، تا زمانی که مشغول هوس‌ها و خواسته‌های دنیوی هستند، پر نخواهد شد و مانند کاسه‌ای که سرنگون است، خالی خواهد ماند. به طور کلی، این اشعار به لزوم رهایی از وابستگی‌های دنیوی و جستجوی معنای عمیق‌تری از زندگی اشاره دارد.
تا دل ز علایق جهان حُر نشوداندر صدف وجود ما دُر نشود
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل از وابستگی‌های دنیوی آزاد نشود، در حقیقت درون ما به زیبایی و ارزش واقعی نرسیده است.
پر می‌نشود کاسهٔ سرها ز هوسهر کاسه که سرنگون بود پر نشود
هوش مصنوعی: کاسهٔ سرها از خواستهها و آرزوها پر نمیشود، هر کاسه‌ای که خراب و سرنگون باشد، دیگر پر نخواهد شد.