رباعی شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: این ابیات نشان‌دهنده‌ی عشق عمیق و ماندگار شاعر به معشوقش است. شاعر می‌گوید که هرگز نمی‌تواند یاد محبوبش را فراموش کند و حتی اگر جانش را بدهد، عشق او از دلش نخواهد رفت. همچنین، او به تصویری که از محبوبش در دل دارد، اشاره می‌کند که هیچ‌گاه محو نخواهد شد.
هرگز دلم از یاد تو غافل نشودگر جان بشود مهر تو از دل نشود
هوش مصنوعی: هرگز فراموش نخواهم کرد که تو را در ذهن داشته باشم، حتی اگر جانم هم برود، عشق تو از دل من پاک نمیشود.
افتاده ز روی تو در آیینهٔ دلعکسی که به هیچ وجه زایل نشود
هوش مصنوعی: در دل من عکسی از چهرهی تو نقش بسته که هیچ‌گاه از یاد نمیرود و از بین نمیرود.