رباعی شمارهٔ ۳۳۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از خداوند طلب کمک و کرم میکند و از او میخواهد که به حالت ناگوار و دلشکستهاش نظر کند. او با تواضع به جای تکیه بر شایستگی خود، بر کرم و رحمت خداوند تأکید دارد و از او میخواهد که به او نگاهی دلسوزانه بیفکند.
یا رب به کرم بر من درویش نگردر من منگر در کرم خویش نگر
هوش مصنوعی: ای پروردگار، به رحمت خود به من درویش بنگر و به من نگاه نکن. به کرم و بخشش خودت توجه کن.
هرچند نیَم لایق بخشایش توبر حال من خستهٔ دلریش نگر
هوش مصنوعی: با وجود اینکه من لایق بخشش تو نیستم، اما به حال خسته و دلشکستهام توجه کن.