رباعی شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی اشعه‌های نور خورشید و تاثیر آن بر دیدگان اشاره دارد. وقتی خورشید در آسمان نمایان می‌شود، نوری خیره‌کننده تولید می‌کند که باعث می‌شود با دور شدن از آن، چشم‌ها به شدت درخشش را احساس کنند. همچنین وقتی که خورشید از پشت ابرها بیرون می‌آید، به وضوح قابل رؤیت و بدون هیچ مانعی است.
خورشید چو بر فلک زند رایت نوردر پرتو آن خیره شود دیده ز دور
هوش مصنوعی: وقتی خورشید در آسمان میدرخشد، نور آن به قدری زیاد است که چشم‌ها از دور به آن خیره میشوند.
وآن دم که کند ز پردهٔ ابر ظهورفالنّاظِرُ یَجتَلِیهِ مِنْ غَیْرِ قُصور
هوش مصنوعی: در لحظهای که ابرها کنار میروند و نور و تابش جدیدی پدیدار می‌شود، کسی که به تماشا نشسته است، آن را بدون هیچ گونه مانعی مشاهده می‌کند.