رباعی شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس دوری از معشوق و در عین حال نزدیکی قلبی خود سخن می‌گوید. او می‌گوید اگر از وصال (دیدار) معشوق دور باشد، دلش هنوز در یاد او و در حس حضور اوست. همچنین، او به خاصیت سایه اشاره می‌کند که همیشه نزدیک معشوق است، حتی اگر physically از او دور باشد. این بیانگر عشق عمیق و پیوند روحی او با معشوق است.
گر دور فتادم از وصالت به ضروردارد دلم از یاد تو صد نوع حضور
هوش مصنوعی: اگر از وصالت دور شوم، باز هم دلم به شدت نیاز دارد که در یاد تو انواع مختلفی از حضور را حس کند.
خاصیت سایهٔ تو دارم که مدامنزدیک توام اگر چه می‌افتم دور
هوش مصنوعی: من مثل سایهای از تو هستم که همیشه در نزدیکیات قرار دارم، هرچند که گاهی ممکن است از تو دور شوم.