رباعی شمارهٔ ۳۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به ما هشدار می‌دهد که از چیزهایی که ظاهراً خوشایند و لذیذ به نظر می‌رسند، باید با احتیاط استفاده کنیم. شاعر می‌گوید اگرچه ممکن است نفس یا روح ما را آرام کند، نباید فریب ظاهر شیرین آن را بخوریم، زیرا ممکن است در پس آن درد و رنجی پنهان باشد. در واقع، از خوردن لقمه‌هایی که به نظر خوب می‌آیند ولی ممکن است عواقب بدی داشته باشند، باید اجتناب کرد.
هر لقمه که بر خوان عوانست مخورگر نفس ترا راحت جانست مخور
هوش مصنوعی: هر لقمهای که بر سر سفره دیگران است، نخور. اگر نفس و دل تو در آرامش است، از آن سفره دوری کن.
گر نفس ترا عسل نماید به مثلآن خون دل پیر زنانست مخور
هوش مصنوعی: اگر نفس تو مثل عسل به نظر برسد، باید بدانی که مانند خون دل پیرزنان است، پس آن را نخور.