رباعی شمارهٔ ۳۴۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از حالت پریشانی و سرگشتگی خود صحبت میکند و از محبوبش میخواهد که به او کمک کند. او خود را مانند دیگران میبیند که در شرایط سخت، دستگیری دارند، اما او که بیسر و سامان است، نیازمند حمایت و پشتیبانی محبوب است.
مجنون و پریشان توام دستم گیرسرگشته و حیران توام دستم گیر
هوش مصنوعی: من دیوانه و آشفتهام، دستانم را بگیر. من گمگشته و شگفتزدهام، دستانم را بگیر.
هر بی سر و پا چو دستگیری داردمن بی سر و سامان توام دستم گیر
هوش مصنوعی: هر کس که در شرایط سختی قرار دارد و حمایتگری دارد، وضعیتش بهتر است. اما من که بیسر و سامان و آشفتهام، به کمک و حمایت تو نیازمندم.