رباعی شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به صاحب هش (شخصی که دارای مقام و آگاهی است) می‌گوید که چون ذات و طبیعت او منفی است، باید در نسبت افعال خود احتیاط کند و باز هم در برابر وقایع مثبت باقی بماند. او توصیه می‌کند که به جای چهره‌ی ترش، باید از شیرینی دیگران درس بگیرد و خود را اصلاح کند، زیرا حقیقت و ماهیت انسان باید در نهایت بر صفحه‌ی خلق (جهان) نوشته شود.
چون ذات تو منفی بود ای صاحب هشاز نسبت افعال به خود باش خمش
هوش مصنوعی: چون ماهیت تو خالی از هر نقص و عیب است، ای صاحب بینش و آگاهی، در مورد کارها و افعالت با سکوت و آرامش برخورد کن و آنها را به خود نسبت نده.
شیرین مثلی شنو مکن روی ترشثبت العرش اولا ثم انقش
هوش مصنوعی: به نرمی و شیرینی با دیگران رفتار کن و هیچگاه چهره‌ی عبوس و ناراحت به خود نگیرید. پیش از هر چیز، این ویژگی را در دل خود حک کن و سپس آن را در زندگیات منعکس ساز.