رباعی شمارهٔ ۳۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که دلش به خاطر عشق معشوق پر شده و اگر تو نبودید، آن را به خون می‌آغشتم. در چشم شما، فقط شما هستید و اگر نبودید، به جریان جیحون (رودی بزرگ) می‌کشیدمش. او همچنین می‌گوید که امید به وصال شما جانش را زنده نگه‌داشته و اگر این امید نبود، به هر وسیله‌ای از تن خود خارج می‌شد.
دل جای تو شد وگرنه پر خون کنمشدر دیده تویی وگرنه جیحون کنمش
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو پر عشق و احساس شده است، و اگر تو در آن نبودی، آن را پر از اشک و خون میکردم. تو در وجود من نهفتهای و اگر نه، آن را به جیحون، رود بزرگ، تبدیل میکردم.
امید وصال تست جان را ورنهاز تن به هزار حیله بیرون کنمش
هوش مصنوعی: اگر امید دیدارت را نداشته باشم، جانم را رها میکنم و از بدنم به هر طریقی خارج میشوم.