رباعی شمارهٔ ۳۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عمق علاقه و عشق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در جستجوی عشق تنها دوست را می‌بیند و هیچ‌کس دیگری را شایسته‌ی عشق نمی‌داند. هرگاه زیبایی و حسن موضوع عشق را فرا می‌گیرد، دل او نیز به شدت تحت تأثیر عشق قرار می‌گیرد. به طور کلی، این ابیات تجربه‌ی شدید و ناشی از عشق را بیان می‌کنند.
دل کرد بسی نگاه در دفتر عشقجز دوست ندید هیچ رو درخَور عشق
هوش مصنوعی: دل در دفتر عشق به دنبال زیباییها و جذابیتها گشت، اما جز دوست و محبوبش هیچ چیز شایسته و درخور ندید.
چندانکه رخت حسن نهد بر سر حسنشوریده دلم عشق نهد بر سر عشق
هوش مصنوعی: هر چقدر زیبایی خود را به نمایش بگذارد، دل آشفته من هم دیوانگی عشق را به منصه ظهور میگذارد.