رباعی شمارهٔ ۳۸۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از احساس عمیق عشق خود سخن میگوید و بیان میکند که عشقش را در تمام وجودش حس میکند. او به این نکته اشاره میکند که در عشق، به هیچ عهد و پیمانی پایبند نیست و تنها به عشق خود میاندیشد.
بر عود دلم نواخت یک زمزمه عشقزآن زمزمهام ز پای تا سر همه عشق
هوش مصنوعی: دل من به مانند یک عود، با نغمهای از عشق نواخته شد. از آن نغمه، وجودم پر شده از عشق از سر تا پا.
حقا که به عهدها نیایم بیروناز عهدهٔ حق گزاری یک دمه عشق
هوش مصنوعی: به راستی که ما از وعدهها پیروی نمیکنیم و تنها در یک لحظه از عشق به تعهدات واقعی خود پایبند خواهیم بود.