رباعی شمارهٔ ۳۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معبود پاک و خالق هستی اشاره می‌کند و می‌گوید که همه موجودات در انتظار قطره‌ای آب هستند که نشانه‌ای از رحمت خداوند است. شاعر از خدا می‌خواهد که سقای آسمان را به لطف خود فرمان دهد تا آب بر روی زمین و خاک خشک بریزد و حیات را بازگرداند.
خلقان همه بر درگهت ای خالق پاکهستند پی قطرهٔ آبی غمناک
هوش مصنوعی: همه موجودات در درگاه تو، ای خالق پاک، انتظار نشستهاند، مثل قطره‌ای که به خاطر غم، ناراحت است.
سقای سحاب را بفرما از لطفتا آب زند بر سر این مشتی خاک
هوش مصنوعی: به سخاوت باران خواهش کن تا بر روی این تکه خاک، زندگی ببخشد و آن را سیراب کند.