رباعی شمارهٔ ۳۸۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و پاکی عشق واقعی اشاره می‌کند که از آلودگی نیاز و خواهش‌های دنیوی فاصله دارد. او می‌گوید که عشق حقیقی تنها متعلق به خود خداوند است و اگر ما و دیگران از میان برداشته شویم، این عشق همچنان مورد توجه و تماشای خداوند خواهد بود. به عبارت دیگر، عشق الهی مستقل از وجود انسان‌هاست.
دامان غنای عشق پاک آمد پاکزآلودگی نیاز با مشتی خاک
هوش مصنوعی: عشق واقعی و خالص، مانند دامن پاکی است که از آلودگی و نیاز به بیخبری است و به سادگی با تکهای خاک میتواند نشاندهنده عمیقترین معناها باشد.
چون جلوه‌گر و نظارگی جمله خود اوستگر ما و تو در میان نباشیم چه باک
هوش مصنوعی: هرگاه که او خود را نشان دهد و همه چیز به خاطر اوست، اگر ما و تو در این میان نباشیم، چه مهم است؟