رباعی شمارهٔ ۳۸۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به خداوند خطاب می‌کند و می‌گوید که اگر بخواهد به او فضل کند، او هیچ نگران از اوضاع دنیا نیست و اگر بخواهد بر اساس عدالت عمل کند، به سرعت نابود خواهد شد. او بارها با تضرع از خدا درخواست می‌کند و به ناپایداری و بی‌ناچیزی خود که از خاک است اشاره می‌کند و می‌پرسد که از یک مشت خاک چه کاری برمی‌آید.
گر فضل کنی ندارم از عالم باکور عدل کنی شوم به یک باره هلاک
هوش مصنوعی: اگر مهربانی کنی، از دنیا نگران نیستم و اگر انصاف به خرج دهی، یکباره نابود میشوم.
روزی صدبار گویم ای صانع پاکمشتی خاکم چه آید از مشتی خاک
هوش مصنوعی: هر روز هزار بار میگویم، ای خالق پاک، من فقط یک تکه خاک هستم؛ پس چه معنایی میتواند از یک تکه خاک بیرون آید؟