رباعی شمارهٔ ۳۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به وفاداری و دوستی اشاره دارد و بیانگر احساسات متناقضی است که از محبت و قهر ناشی می‌شود. شاعر دوست را به پل تشبیه می‌کند که عهد و پیمان را تداوم می‌بخشد، در حالی که مشغله‌های زندگی و بی‌پناهی را نیز یادآور می‌شود. همچنین به زودگذر بودن زندگی و حسرت‌هایی که ناشی از تغییرات سریع در محبت است، اشاره می‌کند.
ای عهد تو عهد دوستان سرِ پُلاز مهر تو کین خیزد و از قهر تو ذُل
هوش مصنوعی: ای پیمان تو باعث دوستیهاست؛ از محبت تو قدرت میگیرند و از خشم تو ذلت و خفت به سراغشان میآید.
پر مشغله و میان تهی همچو دُهُلای یک شبه همچو شمع و یک روزه چو گُل
هوش مصنوعی: شما خیلی مشغول و خالی از محتوا هستید، مثل سازی بزرگ که فقط صدا ایجاد می‌کند. یک شب مثل شمع میدرخشید و یک روز مثل گل پژمرده میشوید.