رباعی شمارهٔ ۴۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و گم‌شدگی شاعر اشاره دارد. او از تغییرات و تحولات کائنات نگران است و در جستجوی راهی برای بازگرداندن خود به صوت و شناخت درست است. در انتها از امام هشتم (امام رضا) تقاضای کمک می‌کند و او را به عنوان معصوم و راهنما می‌خواند.
از گردش افلاک و نفاق انجمسر رشتهٔ کار خویشتن کردم گم
هوش مصنوعی: از چرخش آسمان و درگیریهای ستارهها، نتوانستم رشتهٔ امور خود را به درستی حفظ کنم و گم شدم.
از پای فتاده‌ام مرا دست بگیرای قبلهٔ هفتم ای امام هشتم
هوش مصنوعی: من به زمین افتادهام و نیاز به کمک دارم، ای راهنمای من، ای امام هشتم.