رباعی شمارهٔ ۴۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دو معبود اشاره دارد و بیان می‌کند که ما این معبودان را راهنمای خود می‌دانیم. او همچنین به iman و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و علی‌رغم تمام محبت‌ها، به این نتیجه می‌رسد که دلدار برای ما نیکو نیست و سرنوشت خود را بهتر از آنچه هست می‌داند.
ما قبلهٔ طاعت آن دو رو می‌دانیمایمان سر زلف مشکبو می‌دانیم
هوش مصنوعی: ما در عبادت و اطاعت، به آن دو روی زیبا توجه داریم و ایمانمان را به زیبایی و خوشبوئیِ زلفهای آنها نسبت میدهیم.
با این همه دلدار به ما نیکو نیستما طالع خویش را نکو می‌دانیم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه محبوب ما به ما به خوبی رفتار نمیکند، اما ما سرنوشت خود را خوب می‌دانیم و به آن اطمینان داریم.