رباعی شمارهٔ ۵۱۳
هوش مصنوعی: شاعر از درد و اندوه خود شکایت دارد و نمیتواند با شادی صحبت کند. همه چیز او (در و گهر) به تاراج رفته و او به این وضعیت تلخ که به دندانهایش تشبیه شده، اشاره میکند.
دارم گله از درد نه چندان چندانبا گریه توان گفت نه خندان خندان
هوش مصنوعی: من از دردهایی که زیاد هم نیستند، ناله میکنم، اما نمیتوانم با گریه بگویم و نه میتوانم با خوشحالی حرف بزنم.
دُرّ و گهرم جمله به تاراج برفتآن دُرّ و گهر چه بود دندان دندان
هوش مصنوعی: تمام جواهرات و ارزشهای من به غارت رفته است و حالا باید بگویم که آن جواهرات چه ارزشی دارند وقتی که در دندانهای درندهای گرفتار شدهاند.