رباعی شمارهٔ ۵۲۵
هوش مصنوعی: این متن به موضوع دل‌بستگی و وابستگی عاطفی اشاره دارد. شاعر به عشق و نازک‌دلی می‌پردازد و می‌گوید که نشستن در خانه و دوری از معشوق برایش دشوار است. او احساس می‌کند که روزی که بتوانند به هم برسند، دیگر هیچ‌گاه نمی‌تواند از محبت و دامان معشوق خود جدا شود.
سودت نکند به خانه دَرْبِنشستندامَنْت به دامنم بباید بستن
هوش مصنوعی: اگر به خانه دیگران نشینی، سودی نخواهی برد و باید دامن خود را به دامن من ببندی.
که‌آن روز که دست ما به دامان تو استما را نتوان ز دامنت بگسستن
هوش مصنوعی: روزی بود که ما به دامن تو پناه برده بودیم و از تو جدا شدیم نمیتوانیم.