رباعی شمارهٔ ۵۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که معشوق را از خواب غفلت بیدار کند و او را از مستی زیبایی‌های خود آگاه سازد. همچنین، شاعر از خدا می‌خواهد که یا او را به حال خود unaware بگذارد یا این که از وضعیت خود آگاه کند. محوریت شعر حول بیداری و آگاهی از حال و عشق است.
یا رب تو زخواب ناز بیدارش کنوز مستی حسن خویش هشیارش کن
هوش مصنوعی: ای خدا، او را از خواب لذتبخش بیدار کن و از حال مستی زیبایی خود به هوش بیاور.
یا بی‌خبرش کن که نداند خود رایا آنکه زحال خود خبردارش کن
هوش مصنوعی: میتوان او را به طوری بیخبر گذاشت که هیچ اطلاعی از وضعیت خود نداشته باشد، یا اینکه او را از حال و احوال خود آگاه کرد.