رباعی شمارهٔ ۵۳۵
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از آرزوها و لذتهای زندگی صحبت میکند. او دعوت میکند که لحظهای از زیباییها لذت ببریم و به جای غرق شدن در دنیا، از شیرینی زندگی استفاده کنیم. اگر کسی از این لذتها مست نشود، میتواند به سادگی از آن عبور کند.
یک لحظه چراغ آرزوها پف کنقطع نظر از جمال هر یوسف کن
هوش مصنوعی: یک لحظه آرزوهای خود را فراموش کن و به زیبایی هر انسان دیگری توجه نکن.
زین شهد یک انگشت به کام تو کشماز لذت اگر مست نگردی تف کن
هوش مصنوعی: اگر از این عسل یک انگشت را به دهان تو بگذارم و از خوشی مست نشوی، پس آن را دور بینداز.