رباعی شمارهٔ ۵۵۴
هوش مصنوعی: این ابیات نشان‌دهنده‌ی احساس عمیق عشق و پیوند روحانی شاعر با معشوق است. شاعر به حالت گیجی و سردرگمی خود در نزدیکی معشوق اشاره می‌کند و به این می‌پردازد که در وجود معشوق گم شده و وجود خود را در او می‌بیند. همچنین، او به موضوع وحدت و ارتباط عمیق با معشوق اشاره می‌کند که در وجود و صفات او نهفته است.
ای گشته سراسیمه به دریای تو منوی از تو و خود گم شده در رای تو من
هوش مصنوعی: من در دریاى وجود تو گم شدهام و به خاطر تو و افکار تو، از خودم بیخبرم.
من در تو کجا رسم که در ذات و صفاتپنهانی من تویی و پیدای تو من
هوش مصنوعی: من در وجود تو چگونه میتوانم وجود داشته باشم، که در ذات و ویژگیهای پنهانم فقط تو هستی و آنچه از تو نمایان است، نیز من هستم.