رباعی شمارهٔ ۵۵۵
هوش مصنوعی: این ابیات به رازهای عمیق و اسرار وجود اشاره دارند که نه به درستی قابل فهم برای کسی هستند و نه قابل بیان. سخن از گفتگویی است که میان من و تو وجود دارد، اما وقتی که پرده راز کنار برود، دیگر نه من باقی می‌مانم و نه تو. به نوعی، این اشعار به بی‌معنایی و ناپایداری وجود اشاره می‌کنند.
اسرار ازل را نه تو دانی و نه منوین حرف معما، نه تو خوانی و نه من
هوش مصنوعی: رازهای قدیمی را نه تو میدانی و نه من، و این گفتوگو که پر از رمز و راز است، نه تو قادر به درک آن هستی و نه من.
هست از پس پرده گفتگوی من و توچون پرده در افتد، نه تو مانی و نه من
هوش مصنوعی: تبادل نظر و گفتگوی ما، همچون گفتگویی در پس پرده است و هنگامی که پرده کنار برود، دیگر نه وجود تو باقی میماند و نه وجود من.