رباعی شمارهٔ ۵۸۲
هوش مصنوعی: این ابیات نشان دهندهی تأثر عمیق شاعر از غم و درد فردی خاص هستند. نالههای پیر، گریهی کودک بی‌گناه و صدای خروس صبحگاه، همگی نشانههایی از اندوه ناشی از غم آن فرد هستند. شاعر از شدت غم میگوید، و این احساسات را با هزار آه بیان میکند. غم، نه تنها او بلکه همه چیز را تحت تأثیر قرار داده است.
ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تووی گریهٔ طفل بی‌گناه از غم تو
هوش مصنوعی: ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تو، و گریهٔ طفل بی‌گناه از غم تو، به این معناست که غم و اندوه تو چنان عمیق و فراگیر است که احساسات و عواطف هر کسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ حتی نالهٔ کسانی که در گوشهٔ خانقاه هستند و گریهٔ بی‌گناه‌ترین افراد، همچون کودکان، به خاطر درد و رنجی است که تو تحمل می‌کنی. این غم چنان فراگیر است که هیچ‌کس نمی‌تواند بی‌تفاوت از کنارش بگذرد.
افغان خروس صبحگاه از غم توآه از غم تو هزار آه از غم تو
هوش مصنوعی: خروس صبحگاهی با صدای خود درد و غم تو را فریاد می‌زند و از شدت اندوه و ناراحتی، هزاران بار آه می‌کشد.