رباعی شمارهٔ ۵۹۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق جدایی و دلتنگی برای یار است. شاعر به دل و چشم خود میگوید که در حالت جدایی از یار باید دچار غم و اشک شوند، و از جانش میخواهد که ارزشش کمتر از یار نیست. در نهایت، تأکید میکند که بدون یار نمیتواند زندگی کند و باید از تنش جدا شود.
ای دل چو فراق یار دیدی خون شووی دیده موافقت بکن جیحون شو
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی دوری محبوب را دیدی، مانند خون گریه کن و اگر میتوانی، با چشمانت همآهنگ شو و مثل جیحون (رود بزرگ) جاری باش.
ای جان، تو عزیزتر نهای از یارمبی یار نخواهمت ز تن بیرون شو
هوش مصنوعی: ای جان، تو برای من از یارم گرانبهاتر نیستی. بدون یارم، تو را نمیخواهم. از تن خود بیرون برو.