رباعی شمارهٔ ۵۹۸
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی حیرت شاعر در وصف خداوند است. او به ستایش خداوند پرداخته و از او درخواست میکند که به واسطهی لطف و مهربانیاش، نیازهای او را برآورده سازد و شفا دهد. در واقع، شاعر طلب کمک و فضل از خداوند را دارد.
ای در صفت ذات تو حیران که و مهوز هر دو جهان خدمت درگاه تو به
هوش مصنوعی: ای که در صفت و ویژگیهای وجودت حیرانم، تویی که از ماه و هر دو جهان فراتر هستی و در درگاه تو خدمتگزاری میکنم.
علت تو ستانی و شفا هم تو دهییا رب تو به فضل خویش بستان و بده
هوش مصنوعی: ای خدا! تو به خاطر محبتت ما را میطلبی و شفا میبخشی. پس از لطف خود، بگیر و عطا کن.