رباعی شمارهٔ ۶۰۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ویژگی‌های شخصیتی یک فرد می‌پردازد که به علم و دانش آراسته است و از کینه و حسادت دوری می‌گزیند. او تلاش می‌کند از خود چیزی کم کند و فقط به آنچه که غیر از خودش است اهمیت نمی‌دهد. به عبارت دیگر، این شخص در جستجوی فضایل انسانی و دوری از منفی‌هاست.
معمورهٔ دل به علم آراسته بهمطمورهٔ تن ز کینه پیراسته به
هوش مصنوعی: دل آدمی با دانش و علم آراسته شده و از کینه و ناخوشیها پاک و خالی است.
از هستی خود هرچه توان کاسته بههر چیز که غیر تست ناخواسته به
هوش مصنوعی: هرچه از وجود خود کم کردهای، به هر چیزی که غیر از توست، به صورت ناخودآگاه وابسته شدهای.