رباعی شمارهٔ ۶۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ملاقات دوست اشاره می‌کند و می‌گوید اگر تو به سراغ دوست نروی، دیگران چه گناهی دارند که در راه او قدم می‌زنند. او از شنونده خواسته است که با دل صاف و بدون کینه لباس زیبا بر تن کند و خود را آماده دیدار کند. به طور کلی، شعر دعوت به صفا و عشق و دیدار دوست است.
اینک سر کوی دوست اینک سر راهگر تو نروی روندگان را چه گناه
هوش مصنوعی: اکنون در کنار کوی دوستیم و در مسیر او قرار داریم؛ اگر تو نیایی، دیگران که در راهند چه تقصیری دارند؟
جامه چه کنی کبود و نیلی و سیاهدل صاف کن و قبا همی پوش و کلاه
هوش مصنوعی: بسته به اینکه چه لباسی به تن کنی، دل خود را پاک و صاف نگهدار و از لباسهایی مثل قبا و کلاه استفاده کن.