رباعی شمارهٔ ۶۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زاهد و عابد میگوید که در حالی که او در حال ناله و اندوه است، حالش خراب است. او اشاره میکند که هیچ کس نمیتواند از غم و اندوه او رهایی یابد و زاهد با بیتوجهی به این درد و رنج ادامه میدهد.
ای زاهد و عابد از تو در ناله و آهنزدیک تو و دور ترا حال تباه
هوش مصنوعی: ای زاهد و عابد، حال و روز تو در ناله و گریه است؛ در حالی که نزدیک و دور تو، وضعیت نابسمانی وجود دارد.
کس نیست که از دست غمت جان ببردآن را به تغافل کشی این را به نگاه
هوش مصنوعی: هیچکس نیست که از درد و غم تو جان سالم به در ببرد، و تو این وضعیت را به بیتوجهی خود دامن میزنی.