رباعی شمارهٔ ۶۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جدایی و دوری از محبوب صحبت می‌کند. او می‌گوید که در زمان جدایی، احساساتش به شدت متأثر شده و مانند آبی بر روی آتش می‌ریزد. او خود را ترک کرده، اما روحش پیش محبوب باقی مانده و امیدوار است که مانند کبوتر برای او نامه‌ای بیاورد.
هجران ترا چو گرم شد هنگامهبر آتش من قطره فشان از خامه
هوش مصنوعی: وقتی فاصله و جدایی تو به اوج رسید، من در آتش عشق خود میسوزم و اشکهایم همچون قطرههایی از قلمم میچکد.
من رفتم و مرغ روح من پیش تو ماندتا همچو کبوتر از تو آرد نامه
هوش مصنوعی: من از پیش تو رفتم، اما روح من مثل یک پرنده در کنار تو ماند، تا از تو پیامی به من برساند، مانند کبوتر که پیام میآورد.