رباعی شمارهٔ ۶۱۶
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر نگرانی و تأمل درباره‌ی زندگی و اندیشه‌ها هستند. شاعر از درد و رنجی که ناشی از تفکر و اندیشیدن به مشکلات و آسیب‌های جهان است، سخن می‌گوید. او به این موضوع اشاره می‌کند که چقدر باید به این اندیشه‌ها ادامه داد و بر آن‌ها تمرکز کرد، در حالی که آنچه واقعاً ارزشمند است، همین کالبد و وجود مادی انسان است. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که به جای تفکر بیش از حد در مورد مسائل منفی، باید از زندگی و وجود خود بهره‌برداری کرد.
تا کی ز جهان پر گزند اندیشهتا چند ز جان مستمند اندیشه
هوش مصنوعی: تا کی باید به فکر آسیب‌های دنیای برآمده، و تا چه زمانی باید به فکر جان بینوا و مستمند بود؟
آن کز تو توان ستد همین کالبدستیک مَزبَله، گو مباش چند اندیشه
هوش مصنوعی: آنچه از تو میتوان گرفت، فقط همین بدن توست. پس مانند یک جیرهخور و بیفکر نباش و به افکار و تأملات بیشتر بپرداز.