رباعی شمارهٔ ۶۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به دعا و درخواست از خداوند اشاره دارد. شاعر از خالق بزرگ میخواهد که او را از سرگردانی نجات دهد و درهای امید را به رویش بگشاید، تا دیگر در جستجوی جای امن و آرامش نباشد.
ای خالق ذوالجلال و ای بار خدایتا چند روم در به در و جای به جای
هوش مصنوعی: ای خالق بزرگ و باعظمت، ای پروردگار، تا کی باید در این دنیا سرگردان بگردم و به این سو و آن سو بروم؟
یا خانه امید مرا در دربندیا قفل مهمات مرا دربگشای
هوش مصنوعی: یا ای کاش که خانهی امید من در تنگنا باشد یا اینکه قفل وسایل ضروریام را باز کنی.