رباعی شمارهٔ ۶۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، گویا فردی از عشق ناموفقش صحبت میکند. او به دختری که چهرهای زیبا دارد و در دنیای پرآشوب عاشقش شده است، اشاره میکند. اما در عین حال میداند که او عاشق شخص دیگری است. شاعر خود را به پروانهای تشبیه میکند که به خاطر عشقش میسوزد.
دارم صنم چهره برافروختهایوز خرمن دهر دیده بردوختهای
هوش مصنوعی: من معشوقی دارم که چهرهاش درخشان و زیباست و مانند گنجی از دنیا، تمام توجه و نگاهها را به خود جلب کرده است.
او عاشق دیگری و من عاشق اوپروانه صفت سوختۀ سوختهای
هوش مصنوعی: او به دیگری عشق ورزیده و من به او عشق میورزم؛ مانند پروانهای که در آتش عشق سوخته و حالا از شدت سوزش، به شدت دردکشیده است.