رباعی شمارهٔ ۶۶۹
هوش مصنوعی: شاعر به بررسی حسادت و ناامیدی می‌پردازد و می‌گوید که ادامه دادن به ترویج چیزهای بی‌ارزش و فاسد، در نهایت بی فایده است. او به این موضوع اشاره می‌کند که خیال و ذهن انسان ممکن است به چیزهای منفی معطوف شود، اما این نیز در نهایت ناپایدار است.
وصّافی خود به رغم حاسد تا کیترویج چنین مَتاع کاسد تا کی
هوش مصنوعی: به چه زمانی میخواهی به وصف و تعریف خود ادامه دهی، در حالی که حسودان در پی تخریب تو هستند؟ چه زمانی میخواهی به تبلیغ این کالای بیکیفیت بپردازی؟
تو معدومی، خیال هستی از توفاسد باشد، خیال فاسد تا کی
هوش مصنوعی: تو وجود نداری و خیال تو هم فاسد و ناپاک است. این خیال ناپاک تا چه زمانی میتواند ادامه داشته باشد؟