رباعی شمارهٔ ۶۷۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق از درد و رنج ناشی از عشق و جدایی است. شاعر می‌گوید که این درد تنها از آنِ دل نیست و در هر جایی که دل باشد، غمی وجود دارد. عشق و بیماری معشوق باعث نابودی او و دیگران شده است و شاعر از او می‌خواهد که سبب تباهی‌اش نشود.
از دردِ تو نیست چشمِ خالی ز نَمیهر جا که دلی‌ست شد گرفتارِ غَمی
هوش مصنوعی: چشمهای خالی از اشک، ناشی از درد تو نیست؛ هر جا که دلی وجود دارد، گرفتار غمی است.
بیماریِ تو، باعثِ نابودنِ ماستای باعثِ عمرِ ما، مَبادَت اَلَمی
هوش مصنوعی: بیماری تو باعث رنج و ناراحتی ماست، ای کسی که وجودت منبع حیات ماست.