رباعی شمارهٔ ۶۷۶
هوش مصنوعی: این شعر از عشق و شوق عمیق گوینده به معشوق سخن می‌گوید. گوینده می‌گوید که دلش چنان برای معشوق تنگ است که حتی به خاطر او، از چیزهای دیگر دست می‌کشد. او بیان می‌کند که اگر عشق تو نبود، قلبش را به راحتی می‌فروخت و در فراقش بارها می‌سوزاند. عشق به معشوق برای او مانند خانه‌ای است که در آن زندگی می‌کند و حتی به خاطر او تحمل سوختن را دارد.
دل، داغِ تو دارد ارنه بفروختمیدر دیده، تویی وگرنه می‌دوختمی
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو بسیار داغ و ناراحت است. اگر نبود، آن عشق را به راحتی میفروختم، اما تو در چشم من هستی و به همین دلیل هیچگاه نمیتوانم آن را فراموش کنم.
دل، منزلِ توست ورنه روزی، صدباردر پیشِ تو، چون سپند می‌سوختمی
هوش مصنوعی: دل من در انحصار توست؛ اگر نبود، هر روز صد بار در حضورت مانند آتش میسوزم.