رباعی شمارهٔ ۶۸۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساسات عمیق و دردناک خود اشاره می‌کند. او از آنی می‌خواهد که حال دل نالان و شکسته‌اش را درک کند. شاعر می‌گوید اگر او صدایش بزند، آن را می‌شنود و اگر هم سکوت کند، او می‌داند که در درون او چه می‌گذرد. در واقع، این اشعار بیانگر عمق احساسات و ارتباط انسانی است.
آنی تو که حالِ دلِ نالان دانیاحوالِ دلِ شکسته‌بالان دانی
هوش مصنوعی: اگر تو حال دلِ کسی را که غمگین و نالان است میدانی، پس حتماً حال دلِ کسانی را که بال و پر شکسته دارند نیز میشناسی.
گر خوانمت از سینهٔ سوزان شنویور دم نزنم زبانِ لالان دانی
هوش مصنوعی: اگر از دل آتشین خود برایت صحبت کنم، میشنوی، و اگر یک کلمه هم نگویم، تو میدانی که چقدر درونم احساس درد و سکوت وجود دارد.