رباعی شمارهٔ ۶۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به موضوع عشق و احساسات می‌پردازد. او اشاره می‌کند که عشق نیازی به آموزش و یادگیری ندارد و خود به خود به وجود می‌آید. همچنین اشاره می‌کند که برخی از افراد از عمق احساسات و تأثیرات آن بی‌خبرند و تنها به ظواهر می‌پردازند. عشق واقعی، چیزی است که باید در درون احساس شود و نه این‌که فقط درباره‌اش صحبت شود.
گفتی که به وقت مجلس افروختنیآیا که چه نکتهاست بردوختنی
هوش مصنوعی: تو پرسیدی در زمان برگزاری مجلس، آیا نکتهای هست که در مورد آن فکر کرده باشم یا چیزی برای گفتن دارم؟
ای بی‌خبر از سوخته و سوختنیعشق آمدنی بود نه آموختنی
هوش مصنوعی: ای کسی که از عشق و آتش آن بیخبری، عشق نه چیزی است که بتوان آن را یاد گرفت، بلکه امر و حالتی است که باید تجربه شود.