رباعی شمارهٔ ۶۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنجی میپردازد که ناشی از ستم و ظلم است. گوینده به ناامیدی و تسلیم در برابر ستم اشاره میکند و از دستیاری که به جای یاری، بیشتر بر مشکلات او میافزاید، گلایه میکند. حس ناامیدی و حسرت به خوبی در این شعر نمایان است.
ما را به سر چاه بری دست زنیلاحول کنی و شست بر شست زنی
هوش مصنوعی: ما را به جایی ببر که در آن کسی بتواند با تلاش و مهارت، مشکلات را بهبود بخشد و به کارها رسیدگی کند.
بر ما به ستم همیشه دستی داریگویی عسسی و شامگه مست زنی
هوش مصنوعی: همیشه به ما ستم میکنی، انگار که در حالی که مستی، به ما آسیب میزنی و آزار میرسانی.