رباعی شمارهٔ ۶۸۹
هوش مصنوعی: این ابیات به نقد سخنپردازیهای بیمحتوا و بیهدف اشاره دارد. شاعر میگوید تا کی به بیهودهگویی ادامه خواهی داد و تیرهای ناامید به هدف خواهی انداخت. اگر فقط یک صفحه از علم را بخوانی، بهتر است تا به این سخنها ادامه بدهی که تنها باعث خنده دیگران میشود.
تا چند سخن تراشی و رنده زنی؟تا کی به هدف تیرِ پراکنده زنی؟
هوش مصنوعی: چقدر ادامه میدهی به سخن گفتن و حرف زدن بیهدف؟ تا چه زمانی میخواهی با بیدقتی به هدفهای خود نزدیک شوی؟
گر یک ورق از علمِ خموشی خوانیبسیار بدین گفت و شنو خندهزنی
هوش مصنوعی: اگر یک صفحه از دانایی سکوت را بخوانی، میبینی که چه بسیار حرفها و شنیدهها در آن نهفته است که تو را به خنده میاندازد.