رباعی شمارهٔ ۶۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از خداوند می‌خواهد که او را به حال خود رها نکند و در زندگی‌اش به تکیه‌گاهی غیر از خداوند متکی نباشد. او از خداوند درخواست می‌کند که نیازهایش را برآورده کند و به او امید و کمک دهد. همچنین به تغییر رنگ موی خود اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که با وجود پیری و تغییرات ظاهری، محبت و لطفش را از او سلب نکند.
یا رب در خلق تکیه‌گاهم نکنیمحتاج گدا و پادشاهم نکنی
هوش مصنوعی: ای خدا، نگذار که در آفریدن به کسی وابسته باشم، نه به گدایی و نه به پادشاهی.
موی سیهم سفید کردی به کرمبا موی سفید روسیاهم نکنی
هوش مصنوعی: تو با مهربانی موی سیاه مرا سفیدی دادی، اما نکن که با موی سفیدت بر سر موی سیاه من سایه بیفکنی.