رباعی شمارهٔ ۷۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود دعوت می‌کند که بازگردد و صدق نیازش را ببیند. او شبهای طولانی را با بیداری می‌گذراند و احساس می‌کند که بدون وجود معشوق، زندگی‌اش به چه شکلی است. شاعر همچنین به غم فراق اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا روزی می‌تواند دوباره معشوق را ببیند.
باز آی که تا صدق نیازم بینیبیداری شبهای درازم بینی
هوش مصنوعی: برگرد و به من بپیوند، تا ببینی که چقدر به محبت و نیازم صداقت دارم و در شبهای طولانی بیدار و منتظر تو هستم.
نی نی غلطم که خود فراق تو بتاکی زنده گذاردم که بازم بینی!
هوش مصنوعی: من در اشتباه نیستم که خود را از تو و دوریات زنده نگهداشتهام، آیا روزی دوباره تو را خواهم دید؟