رباعی شمارهٔ ۷۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فردی اشاره می‌کند که اگر بخواهد به خداوند عشق ورزد، باید از دنیا و تعلقات آن دست بردارد. در غیر این صورت، هیچ زیبایی در دو جهان برای او وجود نخواهد داشت. همچنین اگر فرد خود را به بندگی خدا بسپارد، باید از نگرانی‌های دنیوی و افکار دیگران رهایی یابد.
تا تو هوس خدای از سر ننهیدر هر دو جهان نباشدت روی بهی
هوش مصنوعی: اگر اراده و خواستهی خدایی را از دل بیرون نکنی، در هیچیک از جهانیها صورت خوشی نخواهی داشت.
ور زانکه به بندگی فرود آری سرز اندیشهٔ این و آن به کلی برهی
هوش مصنوعی: اگر سر خود را برای خدمت به دیگران پایین بیاوری، به طور کامل از فکر و اندیشهٔ این و آن رهایی خواهی یافت.