رباعی شمارهٔ ۷۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و عرض ارادت به خداوند می‌پردازد. شاعر به ناچیزی و وابستگی خود نسبت به خدا اشاره می‌کند و او را منبع آزادی و عزت می‌داند. در واقع، شاعر می‌گوید که بندگی خداوند برایش مایه قدرت و افتخار است و در مقابل عظمت و بی‌نهایت بودن او، خود را بسیار کوچک و ناچیز می‌بیند.
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی
هوش مصنوعی: ای کسی که هر گره و مشکلات را باز میکنی، فراتر از کلمات و سوالات، تو چه کسی هستی؟
این دولت من بس، که منم بندهٔ تواین عزت من بس، که خداوند تویی
هوش مصنوعی: این جایگاه و مقام برای من کافی است که بندهی تو هستم و این عظمت برای من بساست که خداوند تویی.