تکه ۳۷
هوش مصنوعی: شاعر دربارهٔ حالتی سخن می‌گوید که در آن، خوشی و ناخوشی او با هم مرتبط است. او می‌گوید که اگر او در ناخوشی باشد، شخص دیگری خوشحال می‌شود. همچنین، وقتی او غمگین و گریان باشد، آن شخص به شادی می‌خندد و در زمانی که او ضعیف و کاسته به نظر برسد، آن شخص نیز خود را بیشتر به نمایش می‌گذارد. در واقع، این روابط نشان‌دهندهٔ تضاد بین احساسات او و احساسات شخص دیگری است.
خوش آید او را چون من به ناخوشی باشممرا که خوشی او بود ناخوشی، شاید
هوش مصنوعی: او از اینکه من در حال رنج و زحمت باشم، خوشحال می‌شود، چرا که خوشی من برای او میتواند به معنی ناراحتی باشد.
مرا چو گریان بیند بخندد از شادیمرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید
هوش مصنوعی: وقتی مرا غمگین و گریان ببیند، از خوشحالی می‌خندد و وقتی ببیند که از حال و روزم کم شده، با ناز و کرشمه بیشتری به من توجه خواهد کرد.