تکه ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناراحتی خود سخن می‌گوید که چرا دو نام بزرگ و محترم به طور بی‌دلیل و سطحی مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از این نام‌ها به خوبان اشاره دارد و دیگری به عاشقان. شاعر افسوس می‌خورد که وقتی کسی او را نیکو می‌خواند یا به او لقب عاشق می‌دهد، این عناوین نمی‌توانند به عمق و ارزش واقعی آن افراد اشاره کنند.
دریغم آید خواندن گزاف وار دو نامبزرگوار دو نام از گزاف خواندن عام
هوش مصنوعی: برایم ناراحت کننده است که به صورت بیمقدمه و بدون توجه به ارزش و جایگاه واقعی، نام دو شخصیت بزرگ و محترم را بهراحتی و به شکل عادی بیاورم.
یکی که خوبان را یکسره نکو خواننددگر که عاشق گویند عاشقان را نام
هوش مصنوعی: کسی که به همه نیکوکاران لقب نیک می‌دهد، در مقابل، عاشقان را نیز به نام عاشق خطاب میکند.
دریغم آید چون مر ترا نکو خواننددریغم آید چون بر رهیت عاشق نام
هوش مصنوعی: غصهام میشود وقتی که تو را به خوبی یاد میکنند، و ناراحتم میشود وقتی که عاشقانه به پیشگاه تو میآیند.