شمارهٔ ۱۷۸ - تغزل
هوش مصنوعی: این شعر توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های یک معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویری از طبیعت و گل‌ها، محبوب خود را تشبیه می‌کند و به زیبایی زلف و چشمان او اشاره می‌کند. همچنین، او از عشق و احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند به زیبایی‌های او نزدیک شود. در نهایت، شاعر به اشاره‌ای به شخصیت مذهبی و روحانی مثل مهدی منصور نیز می‌پردازد که نشان‌دهنده اهمیت و مقام او در نظر شاعر است.
جوشن پوشی ز مشک بر مه روشنبر مه روشن همی که پوشد جوشن
هوش مصنوعی: پوشیدن زرهای از مشک با رنگ روشن به ماهی که درخشان است، نشاندهندهی این است که این زره بر فراز آن ماه زیبا قرار میگیرد.
نی نی روی توگلشن است و دو زلفتسنبل تازه‌است بردو گوشهءگلشن
هوش مصنوعی: باغ گل‌ها به خاطر زیبایی تو شاداب است و دو زلف تو مانند گلهای تازه و خوشبو در کنار آن میدرخشد.
سوسن داری شکفته بر سر نسریننسرین داری نهفته در بن سوسن
هوش مصنوعی: بوی خوشی از گل سوسن به مشام میرسد که در کنار گل نسرین باز شده و زیبایی آن را دوچندان کرده است. در عین حال، گل نسرین نیز در دل و پشت سوسن پنهان شده و زیبایی خاص خود را دارد. این تصویر به نوعی نمایانگر همزیستی و زیبایی‌های طبیعی است که در کنار یکدیگر جلوهگری میکنند.
هرکه بناگوش و طرهٔ تو بکاویدلاله به خروار برد ومشک به خرمن
هوش مصنوعی: هر کسی که به زیبایی‌های ظاهری تو توجه کند، در واقع زیبایی‌های فراوانی را درک می‌کند که همچون گل لاله و عطر مشک به وفور وجود دارد.
آنچه به من کرد طرهٔ تو، نکرده استبا جگر اشکبوس، تیر تهمتن
هوش مصنوعی: آنچه موهای تو بر سر من آورد، هیچ چیز دیگری نتوانسته است اینگونه درد و غم را بر دل من بنشاند.
تاکه شود فتنهٔ دو چشمت افزونزلف تو هردم زند بر آتش دامن
هوش مصنوعی: تا زمانی که نگاههای تو ایجاد فتنه کند، موهای تو هر لحظه دامن من را بیشتر به آتش خواهد کشید.
هیچ نکردم ز جان دربغ، من از تونیز ز بوسه مکن دربغ تو از من
هوش مصنوعی: هر چه از جانم کردم برای تو بوده، بنابراین تو هم از من دوری نکن و از بوسههای من محروم نمان.
بوسه زنم‌برلب تو زآنکه لب‌توخواند هردم مدیح حجت ذوالمن
هوش مصنوعی: به تو بوسه میزنم زیرا لبهای تو هر لحظه ثناگوی بیان حق هستند.
شاه ملوک زمانه مهدی منصورحجت غایب خدایگان مهیمن
هوش مصنوعی: شاه فرزانه و بزرگ زمان، مهدی منصور، نماینده غایب خداوند والا و بزرگ است.