قصاید
شمارهٔ ۱ - شکوه از حسود
ز شعر قدر و بها یافتند اگر شعرا
شمارهٔ ۲ - لابه حکیم
فریاد از این جهان و از این دنیا
شمارهٔ ۳ - فخریه
دگر باره خیاط باد صبا
شمارهٔ ۴ - گلستان
نوبهار آمد و شدگیتی دیگرگونا
شمارهٔ ۵ - طوفان
سحابی قیرگون برشد ز دریا
شمارهٔ ۶ - غوکنامه
بس کن از این مکابره ای غوک ژاژخا
شمارهٔ ۷ - پاسخ به شعاع‌الملک
تا تاختند بی‌هنران در مصاف‌ها
شمارهٔ ۸ - نفس انسان
ز دانایی بنالد مرد دانا
شمارهٔ ۹ - جواب بهار
ایزدت خر خلق کرد ای کودن شاعرنما
شمارهٔ ۱۰ - منقبت
دی دیدم آن نگار سهی قد را
شمارهٔ ۱۱ - نمایندگی ترشیز
دل ز جا برد سحر مرغ سحرخیز مرا
شمارهٔ ۱۲ - شکوه و تفاخر
کَند از جا عاقبت سیلابِ چشمِ تر مرا
شمارهٔ ۱۳ - دل بزه کار
از من گرفت گیتی یارم را
شمارهٔ ۱۴ - به یاد وطن (لزنیه)
مه کرد مسخر دره و کوه لزن را
شمارهٔ ۱۵ - فتح ورشو
قیصر گرفت خطهٔ ورشو را
شمارهٔ ۱۶ - در تهنیت عید قربان و مدح والی خراسان
عید قربان آمد ای جان جهان قربان تو را
شمارهٔ ۱۷ - غدیریه
ای که در هر نیکوئی آراسته یزدان تو را
شمارهٔ ۱۸ - تاجگذاری
به سر بنهاد احمدشاه دیهیم کیانی را
شمارهٔ ۱۹ - در وصف تگرگ
ز میغ اندر جهد هزمان درخشا
شمارهٔ ۲۰ - سرود خارکن
خوشا بهارا خوشا میا خوشا چمنا
شمارهٔ ۲۱ - مراسم صبحانه (یک خانواده زردشتی قدیم)
صبح دوم شد سپیده تابانا
شمارهٔ ۲۲ - در منقبت امام هشتم(ع)
بگرفت شب ز چهرهٔ انجم نقاب‌ها
شمارهٔ ۲۳ - باز هم به همان مناسبت (مد شدن موی کوتاه برای زنان)
سراسر تار گیسوی سیه چیدند خانم‌ها
شمارهٔ ۲۴ - گواه سخنوری
آمد، چو دو نیمه برفت از شب
شمارهٔ ۲۵ - ورزش روح
دو چیز افزونی دهد، بر مردم افزون‌طلب
شمارهٔ ۲۶ - غضب شاه
مانده‌ام در شکنج رنج و تعب
شمارهٔ ۲۷ - در مدح حضرت ختمی مرتبت
ای آفتاب گردون تاری شو و متاب
شمارهٔ ۲۸ - تابستان
ای آفتاب مشکو زی باغ کن شتاب
شمارهٔ ۲۹ - گله از وزیر فرهنگ
وزیر فرهنگ ای جسم فضل و جان ادب
شمارهٔ ۳۰ - سرنیزه
قاعدهٔ ملک ز سر نیزه است
شمارهٔ ۳۱ - غزل در مخالفت جمهوری ساخته شده از مسمط موشح در موافقت جمهوری
جمهوری سردار سپه مایهٔ ننگ است
شمارهٔ ۳۲ - سرچشمهٔ فین
سرچشمهٔ «فین» بین که در آن آب روانست
شمارهٔ ۳۳ - در منقبت مولای متقیان
دل من خواهی ای ترک و ندانی که خطاست
شمارهٔ ۳۴ - در وصف آیت‌الله صدر
رسول گفت گرت دیدن خدای هواست
شمارهٔ ۳۵ - آواز خدا
هر حلقه که در آن زلف دوتاست
شمارهٔ ۳۶ - تهران آفتی است
ای عجب این خلق را هر دم دگرسان حالتی است
شمارهٔ ۳۷ - فردوسی
سخن بزرگ شود، چون درست باشد و راست
شمارهٔ ۳۸ - ره راست
تا شدم خویگر به رفتن راست
شمارهٔ ۳۹ - دست شکسته
بشکست گرم دست چه غم؟ کار درست است
شمارهٔ ۴۰ - پاکستان
شد سیه‌مست بلا هشیار، تاکستان کجاست؟
شمارهٔ ۴۱ - دیروز و امروز
امروز روز عزت دیهیم و افسر است
شمارهٔ ۴۲ - حب الوطن
هر کرا مهر وطن در دل نباشد کافر است
شمارهٔ ۴۳ - غم
گویی علامت بشر اندر جهان، غم است
شمارهٔ ۴۴ - مرغ خموش
یک مرغ سر به زیر پر اندر کشیده است
شمارهٔ ۴۵ - که ورزندگی مایهٔ زندگی است
تن زنده والا به ورزندگی است
شمارهٔ ۴۶ - منقبت سیدالشهداء (ع)
«دل آن ترک نه اندر خور سیمین‌بر اوست
شمارهٔ ۴۷ - یکی هست و دو تا نیست
گویند حکیمان که پس ازمرگ، بقا نیست
شمارهٔ ۴۸ - پرد‌هٔ سینما
غم مخور ای دل که جهان را قرار نیست
شمارهٔ ۴۹ - جمال طبیعت
جهان جز که نقش جهاندار نیست
شمارهٔ ۵۰ - یا مرگ یا تجدد
هرکو در اضطراب وطن نیست
شمارهٔ ۵۱ - هشدر به اروپا
در مسیل مسکنت خفتیم و چندی برگذشت
شمارهٔ ۵۲ - ضیمران
ضیمرانی در بن بید معلق جا گرفت
شمارهٔ ۵۳ - انگشتری
تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت
شمارهٔ ۵۴ - نوش جانت
ای محمدخان به دژبانی فتادی، نوش جانت
شمارهٔ ۵۵ - پیام شاعر
طبع بلند مرا کیست که فرمان برد
شمارهٔ ۵۶ - جهل عوام
این عامیان که در نظر ما مصورند
شمارهٔ ۵۷ - نفثة المصدور
فریاد ازین بئس‌المقر وین برزن پر دیو و دد
شمارهٔ ۵۸ - در صفت شب و منقبت علی (ع)
شب برکشید رایت اسود
شمارهٔ ۵۹ - نوید پیک
اگرکه پشت من از بار حادثات خمید
شمارهٔ ۶۰ - عدل و داد
باد خراسان همیشه خرم و آباد
شمارهٔ ۶۱ - به شکرانه توشیح قانون اساسی
بگذشت اردی‌بهشت و آمد خرداد
شمارهٔ ۶۲ - تغزل
دلم از عشق آن بت نوشاد
شمارهٔ ۶۳ - مجسمهٔ فردوسی
مهرگان آمد به آیینِ فریدون و قُباد
شمارهٔ ۶۴ - ابر و باد
بود مر ابر را اندر کمین باد
شمارهٔ ۶۵ - محشر خر
محشر خرگشت طهران، محشر خر زنده‌باد
شمارهٔ ۶۶ - دختر گدا
گویند سیم و زر به گدایان خدا نداد
شمارهٔ ۶۷ - عرض لشکر
امیر مشرق امروز عرض لشکرکرد
شمارهٔ ۶۸ - عاقل
عاقل آن نیست که فضلی وکمالی دارد
شمارهٔ ۶۹ - بهار اگر بگذارد!
صبر کنم انتظار اگر بگذارد
شمارهٔ ۷۰ - صفحه‌ای از تاریخ
ظلمی که انگلیس در این خاک و آب کرد
شمارهٔ ۷۱ - چه باید کرد؟
ترک ملک عجم ببایدکرد
شمارهٔ ۷۲ - جواب قصیدهٔ ادیب‌الممالک (در حادثه شکستن دست بهار)هم
شکست دستی کز خامه بی‌نگار آورد
شمارهٔ ۷۳ -
ز رنج دستم گر آسمان نزار آورد
شمارهٔ ۷۴ - زن شعر خداست
خانم آن نیست که جانانه و دلبر باشد
شمارهٔ ۷۵ - یک صفحه از تاریخ
جرم خورشید چوازحوت به برج بره شد
شمارهٔ ۷۶ - وداع
به روی روز چو از خون اثر پدید آمد
شمارهٔ ۷۷ - بهار در اسفند
امسال شگفتی به کار آمد
شمارهٔ ۷۸ - ای هوار محمد!
دارد سرهنگ شهریار محمد
شمارهٔ ۷۹ - دماوندیۀ دوم
ای دیو سپید پای در بند
شمارهٔ ۸۰ - لغز
چیست آن گوهر که درد خسته درمان می‌کند؟
شمارهٔ ۸۱ - نکوهش چرخ (راستگوی شادزی)
ویحک ای افراشته چرخ بلند
شمارهٔ ۸۲ - آمال شاعر
فروردین آمد، سپس بهمن و اسفند
شمارهٔ ۸۳ - خیال خام
کسان که شور به ترک سلاح عام کنند
شمارهٔ ۸۴ - در وصف نوروز
بهار آمد و رفت ماه سپند
شمارهٔ ۸۵ - هند و ایران
هند و ایران برادران همند
شمارهٔ ۸۶ - شهربند مهر و وفا
در شهربند مهر و وفا دلبری نماند
شمارهٔ ۸۷ - مسجد سلیمان
حق‌پرستان سلف، کاری نمایان کرده‌اند
شمارهٔ ۸۸ - یک شب شوم!
شب چو دیوان به حصار فلکی راه زدند
شمارهٔ ۸۹ - صیقل عشق
گلعذاران جهان بسیارند
شمارهٔ ۹۰ - کیک نامه
چون اختران پلاس سیه بر سر آورند
شمارهٔ ۹۱ - گناه آدم و حوا
صبح چون شاه فلک بر تختگه مأوی کند
شمارهٔ ۹۲ - غدیر خم
گر نظر در آینه یکره بر آن منظر کند
شمارهٔ ۹۳ - هفت شین
شد وقت آنکه مرغ سحر نغمه سر کند
شمارهٔ ۹۴ - در محرم
در مُحَرَّم اهلِ ری خود را دگرگون می‌کنند
شمارهٔ ۹۵ - بهاریه
رسید موکب نوروز و چشم‌فتنه غنود
شمارهٔ ۹۶ - سپید رود
هنگام فرودین که رساند ز ما درود
شمارهٔ ۹۷ - مرگ پدر
به کام من بر یک چند گشت گیهان بود
شمارهٔ ۹۸ - حبسیه
پانزده روز است تا جایم در این زندان بود
شمارهٔ ۹۹ - سرگذشت شاعر
یاد باد آن عهد کم بندی به پای اندر نبود
شمارهٔ ۱۰۰ - نسب‌نامهٔ بهار
قطعه‌ای قلم پرتو بیضایی بود
شمارهٔ ۱۰۱ - تغزل
داده‌ام دل تا مرا یک بوسه آن دلبر دهد
شمارهٔ ۱۰۲ - پیام ایران
به هوش باشکه ایران تو را پیام دهد
شمارهٔ ۱۰۳ - در رثاء پدر
شمسهٔ ملک سخن را تا افول آمد پدید
شمارهٔ ۱۰۴ - در ذم می
خرد را عجب آید از این نبید
شمارهٔ ۱۰۵ - پند پدر
نوروز و اورمزد و مه فرودین رسید
شمارهٔ ۱۰۶ - شب و شراب
شب خرگه سیه زد و در وی بیارمید
شمارهٔ ۱۰۷ - راه عمل
نخلی که قد افراشت به پستی نگراید
شمارهٔ ۱۰۸ - پیشگویی
بهارا بهل تا گیاهی برآید
شمارهٔ ۱۰۹ - به چه کارید؟
ای معشر خودخواه منافق به چه کارید؟
شمارهٔ ۱۱۰ - پاسخ فرخ
شکر خداکه دوره غربت بسر رسید
شمارهٔ ۱۱۱ - عدل مظفر
کشور ایران ز عدل شاه مظفر
شمارهٔ ۱۱۲ - بهاریه
بگریست ابر تیره به دشت اندر
شمارهٔ ۱۱۳ - روزه گشای
شاد شد دوش ز دیدار من آن ترک پسر
شمارهٔ ۱۱۴ - بهاریه
مرا داد گل پیشرس خبر
شمارهٔ ۱۱۵ - بوسهٔ عید
به هوس بردم سی روز مه روزه بسر
شمارهٔ ۱۱۶ - فتح الفتوح
مکن حدیث سکندر که اندرین کشور
شمارهٔ ۱۱۷ - در واقعهٔ بمباران آستانهٔ حضرت رضا (ع)
بوی خون ای باد از طوس سوی یثرب بر
شمارهٔ ۱۱۸ - سفر نامه
به‌شهر ری شدم از دشت خاور
شمارهٔ ۱۱۹ - هیجا ن روح
ای خامه دوتا شو و به خط مگذر
شمارهٔ ۱۲۰ - خانواده
دادم دو پسر خدای و سه دختر
شمارهٔ ۱۲۱ - چیستان
چیست آن جنبدهٔ والاگهر
شمارهٔ ۱۲۲ - هدیه باکو
روز آدینه ببستیم ز ری رخت سفر
شمارهٔ ۱۲۳ - کناره گیری از وزارت و شکایت از دوست
حدیث عهد و وفا شد فسانه درکشور
شمارهٔ ۱۲۴ - در منقبت حضرت فاطمه‌زهرا علیهاسلام
ای زده زنار بر، ز مشک به رخسار
شمارهٔ ۱۲۵ - لغز
چیست آن سرو نارسیده به بار
شمارهٔ ۱۲۶ - تغزل و بهاریه
گشاده روی بهار، ای گشاده روی بهار
شمارهٔ ۱۲۷ - مرگ تزار
خمش مباش کنون کامد ای بهار، بهار
شمارهٔ ۱۲۸ - لاله زار
چون پای خرد خرد نهادی به لاله‌زار
شمارهٔ ۱۲۹ - در وصف آتلیه نقاشی اسعد
حبذا از این نگارستان پر نقش و نگار
شمارهٔ ۱۳۰ - بی‌خبر
ای‌خوش آن‌ساعت که‌آید پیک جانان بی‌خبر
شمارهٔ ۱۳۱ - پائیز و زمستان
روان شد لشگر آبان به طرف جوببار اندر
شمارهٔ ۱۳۲ - تجدید مطلع (در توصیف مازندران)
خوشست اکنون اگر جویی به آبسکون گذار اندر
شمارهٔ ۱۳۳ - تغزل
سنبل داری به گوشهٔ چمن اندر
شمارهٔ ۱۳۴ - در وصف انگور
انگور شد آبستن هان ای بچهٔ حور
شمارهٔ ۱۳۵ - مجلس چهاردهم
به بهارستان افتاد مرا دوش عبور
شمارهٔ ۱۳۶ - تغزل
بوستان بشکفت و بلبل برکشید از دل صفیر
شمارهٔ ۱۳۷ - تغزل و تشبیب
باد بیاورد بوی مشک به شبگیر
شمارهٔ ۱۳۸ - بهاریه و تشبیب
نگر به زلف و بنا گوش آن بت کشمیر
شمارهٔ ۱۳۹ - شکواییه
شریر، قاضی و رهزن، امین و دزد، عسس!
شمارهٔ ۱۴۰ - خیانت
آن را که نگون است رایتش
شمارهٔ ۱۴۱ - تغزل
بربوده دلم چشم پر فنش
شمارهٔ ۱۴۲ - به یکی از دوستان
ای شوکت ای شکسته دل دوستان خویش
شمارهٔ ۱۴۳ - بیدار شو!
ای خفته درین خاکدان رباط
شمارهٔ ۱۴۴ - در منقبت حضرت امام جعفر صادق(ع)
باز به پا کرد نوبهار سرادق
شمارهٔ ۱۴۵ - ای ملک
ملک ایران سر بسر در انقلاب است ای ملک
شمارهٔ ۱۴۶ - رزم‌نامه
می فروهل زکف‌ای ترک و به یک‌سو نه چنگ
شمارهٔ ۱۴۷ - صفت هلال و اسب
چون غرهٔ افق ز شفق شد شقیق رنگ
شمارهٔ ۱۴۸ - بلای گل
افتاده‌ایم سخت به دام بلای گل
شمارهٔ ۱۴۹ - صدارت اتابک اعظم
آن اختری که کرد نهان چندگه جمال
شمارهٔ ۱۵۰ - تشبیب
ای بر گل سوری زده از مشک سیه خال
شمارهٔ ۱۵۱ - پیام به انگلستان
یکره از ری سوی لندن گذر ای پیک شمال
شمارهٔ ۱۵۲ - پایتخت گل
در پایتخت ما بگشادند بخت گِل
شمارهٔ ۱۵۳ - دار مجازات
همی چه گویی چندین چراست قالاقیل
شمارهٔ ۱۵۴ - هرج و مرج
بزم طرب ساز و کن فراز در غم
شمارهٔ ۱۵۵ - وثوق و لقمان
نهادم ز بهر عیادت قدم
شمارهٔ ۱۵۶ - خزانیه
پاییز به رغم نیّر اعظم
شمارهٔ ۱۵۷ - تغزل
جلوه‌گر شد شب دوشین چو مه عید صیام
شمارهٔ ۱۵۸ - تشبیب و بهاریه
رسید گاه بهار و گه سماع و مدام
شمارهٔ ۱۵۹ - گروه لئام
افتاده‌ایم سخت به دام
شمارهٔ ۱۶۰ - پیام به آشنا
پیامی ز مژگان تر می‌فرستم
شمارهٔ ۱۶۱ - رستم‌نامه
شنیده‌ام که یلی بود پهلوان رستم
شمارهٔ ۱۶۲ - من کیستم
ز بس در زمانه خمش زیستم
شمارهٔ ۱۶۳ - تأسف برگذشته
ز دلبر بوسه‌ای تاوان گرفتم
شمارهٔ ۱۶۴ - گلۀ دوستانه
تَمُرتاشا ز بی‌مهریت زارم
شمارهٔ ۱۶۵ - آرمان شاعر
برخیزم و زندگی ز سر گیرم
شمارهٔ ۱۶۶ - شکوه از بخت
غم زمانه به سختی گرفته دامانم
شمارهٔ ۱۶۷ - بث الشکوی
تا بر زبر ری است جولانم
شمارهٔ ۱۶۸ - گو نکنم
دل من، شرح غم یار مکن گو نکنم
شمارهٔ ۱۶۹ - فتنه‌های آشکار
فتنه‌ها آشکار می‌بینم
شمارهٔ ۱۷۰ - شب پائیز
روز بگذشت و شب تیره بگستردادیم
شمارهٔ ۱۷۱ - تغزل
زلفت از مشگ، خط آراید بر صفحهٔ سیم
شمارهٔ ۱۷۲ - مولودیه و منقبت
زهی به کعبه، شرافت‌فزای رکن و حطیم
شمارهٔ ۱۷۳ - سرود شاعر
ما فقیران که روز در تعبیم
شمارهٔ ۱۷۴ - مطایبه و انتقاد
یاد روزی کز برای دخل میدان ساختیم
شمارهٔ ۱۷۵ - ای حکیم
نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیم
شمارهٔ ۱۷۶ - سرود مدرسه
ما همه کودکان ایرانیم
شمارهٔ ۱۷۷ - آیین نو
بیا تا جهان را بهم برزنیم
شمارهٔ ۱۷۸ - تغزل
جوشن پوشی ز مشک بر مه روشن
شمارهٔ ۱۷۹ - تغزل و منقبت
ای به‌روی و به‌موی، لاله و سوسن
شمارهٔ ۱۸۰ - تغزل
ای حلقهٔ زلف تو پر شکن
شمارهٔ ۱۸۱ - خورشید
الا یا قیرگون گوهر درون بسّدین خرمن
شمارهٔ ۱۸۲ - فوج آهن
چون بدرید صبح پیراهن
شمارهٔ ۱۸۳ - بوسه
تو هم امروز بده بوسه به من
شمارهٔ ۱۸۴ - از زندان شاه
یاد ندارد کس از مُلوک و سَلاطین
شمارهٔ ۱۸۵ - فتح دهلی
دو چیز است شایسته نزدیک من
شمارهٔ ۱۸۶ - بهار اصفهان
نوبهار است و بود پرگل و شاداب چمن
شمارهٔ ۱۸۷ - پاسخ به کاظم پزشکی
ای پزشکی خطت رسید به من
شمارهٔ ۱۸۸ - پیری
زد پنجه وپنج پنجه‌ام برتن
شمارهٔ ۱۸۹ - اندرز به حاکم قوچان
خرم و آباد باد مرز خبوشان
شمارهٔ ۱۹۰ - تغزل
گه فریضهٔ شام آن چراغ ترکستان
شمارهٔ ۱۹۱ - لوح عبرت
کبر و سرکشی تا چند ای سلالهٔ انسان
شمارهٔ ۱۹۲ - دین و دولت
مژده که بگرفت جای از بر تخت کیان
شمارهٔ ۱۹۳ - جزر و مد سعادت
خواندیم در دفاتر و کردیم امتحان
شمارهٔ ۱۹۴ - سردسیر درکه
چون اوج گرفت مهر از سرطان
شمارهٔ ۱۹۵ - دندان طمع
دندان طمع کن که شود درد تو درمان
شمارهٔ ۱۹۶ - زیان تازیان
روزی رسد که آید پیکی ز هندوان
شمارهٔ ۱۹۷ - نالهٔ بهار در زندان
دردا که دور کرد مرا چرخ بی‌امان
شمارهٔ ۱۹۸ - پیام به یاران تهران
ای صبا رو به جانب تهران
شمارهٔ ۱۹۹ - به یکی از معاندین
ای کسروی ای سفیه نادان
شمارهٔ ۲۰۰ - یادگار بهار به پاکستان
همیشه لطف خدا باد یار پاکستان
شمارهٔ ۲۰۱ - علی جان
نامه‌ات آورد اسکدار علی جان
شمارهٔ ۲۰۲ - صفاهان
ای رخ میمونت آفتاب صفاهان
شمارهٔ ۲۰۳ - تجرید و منقبت
دل ز دل بردار اگر بایست دلبر داشتن
شمارهٔ ۲۰۴ - شه نادان
زین شَهِ نادان، امیدِ مُلکرانی داشتن
شمارهٔ ۲۰۵ - تغزل درمنقبت ولی عصر حجة بن الحسن (ع)
خیز وطعنه برمه و پروین زن
شمارهٔ ۲۰۶ - ای زن
جوان‌بخت و جهان‌آرایی ای زن
شمارهٔ ۲۰۷ - دریغ من!
آتش کید آسمان سوخت تنم، دریغ من
شمارهٔ ۲۰۸ - فقر و فنا
بر تختگاه تجرد سلطان نامورم من
شمارهٔ ۲۰۹ - ای وطن من
ای خطّهٔ ایران مهین، ای وطن من
شمارهٔ ۲۱۰ - آسمان پیما
چون به پشت آسمان‌پیما برآمد پای من
شمارهٔ ۲۱۱ - رود کارون
خوشا فصل بهار و رود کارون
شمارهٔ ۲۱۲ -بیزاری از حیات
مرا دلی است ز دست زمانه غرقه به خون
شمارهٔ ۲۱۳ - ماجرای واگون
هوشم ز سر پریده از ماجرای واگون
شمارهٔ ۲۱۴ - خدعهٔ حسود
حاسدم دست خدیعت برکشید از آستین
شمارهٔ ۲۱۵ - شیراز
شد پارس یکی حلقهٔ گزین
شمارهٔ ۲۱۶ - آفرین فردوسی
آنچه کورش کرد و دارا و آنچه زردشت مهین
شمارهٔ ۲۱۷ - درود به پوشکین
درود بر تو و فضل و کمالت ای پوشکین
شمارهٔ ۲۱۸ - تشبیب
در باغ تولیت دوش بودم روان به هرسو
شمارهٔ ۲۱۹ - جهنم
ترسم من از جهنم و آتش‌فشان او
شمارهٔ ۲۲۰ - در حال تب
مغز من اقلیم دانش، فکرتم بیدای او
شمارهٔ ۲۲۱ - فغان از این جهان
فغان از این جهان و ابتلای او
شمارهٔ ۲۲۲ - جغد جنگ
فغان ز جغد جنگ و مرغوای او
شمارهٔ ۲۲۳ - تنازع بقا
زندگی جنگ است جانا بهر جنگ آماده شو
شمارهٔ ۲۲۴ - دماوندیه اول
ای کوه سپیدسر، درخشان شو
شمارهٔ ۲۲۵ - در مدح مظفرالدین شاه
ایا نسیم صبا ای برید کار آگاه
شمارهٔ ۲۲۶ - ماجرای زمستان
دوش چون برشد آن درفش سیاه
شمارهٔ ۲۲۷ - بقایی و شعله
گسترد بهار زمردین حلّه
شمارهٔ ۲۲۸ - تغزل
منصور باد لشکر آن چشم کینه‌خواه
شمارهٔ ۲۲۹ - اختر حقیقت
خورشید برکشید سر از بارهٔ بره
شمارهٔ ۲۳۰ - خزینۀ حمام
افتاد به حمام، رهم سوی خزینه
شمارهٔ ۲۳۱ - گرسنه
شاها تا کی بود بهار گرسنه
شمارهٔ ۲۳۲ - ای مشارالسلطنه
نعمت دنیا سرابست ای مشارالسلطنه
شمارهٔ ۲۳۳ - حریق آمل
خاکِ آمل شده در زیرِ پیِ آتش، طی
شمارهٔ ۲۳۴ - تهران قبل از کودتا
ای مردم دلخون وطن، دغدغه تا کی
شمارهٔ ۲۳۵ - بهشت و دوزخ
خوش گفت این حدیث که شرطست کآدمی
شمارهٔ ۲۳۶ - ذم ری
اجل پیام فرستاد سوی کشور ری
شمارهٔ ۲۳۷ - به یکی از وکلای مجلس
ای سید عراقی شغلی دگر نداری
شمارهٔ ۲۳۸ - سکوت شب
آشفت روز بر من، از این رنج جان گزای
شمارهٔ ۲۳۹ - چگونه‌ای؟!
هان ای فراخ عرصهٔ تهران چگونه‌ای
شمارهٔ ۲۴۰ - شجاعت ادبی
مردن اندر شجاعت ادبی
شمارهٔ ۲۴۱ - زبان حال موسولینی دیکتاتور ایتالیا، قبل از فتح حبشه
در طوف حبش دیدم دی موسولینی میگفت
شمارهٔ ۲۴۲ - صدر اصفهان
گر که صدر اندر اصفهان نبدی
شمارهٔ ۲۴۳ - قهر و آشتی
ای ماه دو هفته یاد ما کردی
شمارهٔ ۲۴۴ - پیام به وزیر خارجه انگلستان
سوی لندن گذر ای پاک نسیم سحری
شمارهٔ ۲۴۵ - تغزل
پیمان‌شکن نگار من آن ترک لشکری
شمارهٔ ۲۴۶ - تغزل
بتا اگرچه به صورت تو زادهٔ بشری
شمارهٔ ۲۴۷ - خزان
مگر می‌کند بوستان زرگری
شمارهٔ ۲۴۸ - گیهان اعظم
با مه نو زهره تابان شد ز چرخ چنبری
شمارهٔ ۲۴۹ - شاعری در زندان
آنچه در دورهٔ ناصری
شمارهٔ ۲۵۰ - شکایت
پشت مرا کرد ز غم چنبری
شمارهٔ ۲۵۱ - کل الصیدفی جوف‌الفرا
چار تن در یک زمان جستند در دوران سری
شمارهٔ ۲۵۲ - تغزل
ز عشق خوبروبان حصاری
شمارهٔ ۲۵۳ - انقراض قاجاریه
بدرود گفت دولت قاجاری
شمارهٔ ۲۵۴ - نثار به پیشاهنگان
ای قد تو چون سرو جویباری
شمارهٔ ۲۵۵ - خبر نداری
ای ثابتی از من خبر نداری
شمارهٔ ۲۵۶ - چه داری؟
ای خواجه به جز سیم و زر چه داری؟
شمارهٔ ۲۵۷ - عشق و فخر
تا به چند اندر پی عشق مجازی؟
شمارهٔ ۲۵۸ - در هجو سید احمد کسروی
کسروی تا راند درکشور سمند پارسی
شمارهٔ ۲۵۹ - به یکی از روزنامه نویسان هتاک
ابلها زان خط که هر روزش به دفتر می کشی
شمارهٔ ۲۶۰ - همسایهٔ مزاحم
ثانی شمر لعین حسین خزاعی
شمارهٔ ۲۶۱ - غائلهٔ گیلان
شد به اقبال شهنشه ختم کار جنگلی
شمارهٔ ۲۶۲ - به یاد صحبت اخوان و اطاق آفتاب روی تهران
روزگار آشفتگی دارد بسر، کو همدمی
شمارهٔ ۲۶۳ - خواطر و آراء
ز تقوی عمر ضایع شد، خوشا مستی و خودکامی
شمارهٔ ۲۶۴ - هوس شاعر
گر به کوه اندر پلنگی بودمی
شمارهٔ ۲۶۵ - دامنه البرز
باد صبح ازکوهسار آید همی
شمارهٔ ۲۶۶ - دل شکسته
بدرود گفت فر جوانی
شمارهٔ ۲۶۷ - خصم خرد
مخور تا توانی می اندر جوانی
شمارهٔ ۲۶۸ - شمار گیتی
جهانا چه مطبوع و خرم جهانی
شمارهٔ ۲۶۹ - گلچین جهانبانی
قبلهٔ ادب و عشقست گلچین جهانبانی
شمارهٔ ۲۷۰ - تاریخچه انقلاب مشروطه
دریغا که بگذشت عهد جوانی
شمارهٔ ۲۷۱ - تهرانی
دمادم در پی عیش و تناسانی است تهرانی
شمارهٔ ۲۷۲ - آزرم
ای برادر، تا توانی گیر با آزرم خوی
شمارهٔ ۲۷۳ - به شکرانهٔ بازوی قوی
برخیز ساقیا بده آن جام خسروی
شمارهٔ ۲۷۴ - نفرین به انگلستان
انگلیسا در جهان بیچاره و رسوا شوی
شمارهٔ ۲۷۵ - به مناسبت پیوند مصر و ایران
ای لطف خوشت صیقل آیینهٔ شاهی
شمارهٔ ۲۷۶ - راز طبیعت
دوش در تیرس عزلت جان‌فرسایی