شمارهٔ ۲۱۷ - درود به پوشکین
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به تمجید از پوشکین، شاعر بزرگ روس، می‌پردازد. او از کمال و فضائل پوشکین می‌گوید و اعتقاد دارد که مرگ او پایان عمرش نیست، بلکه او همچنان در آسمان ادبیات ما زندگی می‌کند. شاعر به پوشکین به عنوان یک الگو و آرمان انسانی اشاره می‌کند و بر این باور است که او به اوج کمال رسیده و جاودان است. در نهایت، شاعر بر امید و آرمان‌های پوشکین تأکید کرده و برای او درود می‌فرستد.
درود بر تو و فضل و کمالت ای پوشکینبه طبع نازک و لطف خیالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: سلام بر تو و ویژگیها و کمالاتت، ای پوشکین! با ذوق لطیف و خیالی نازک و زیبا، تو شایسته ستایش هستی.
نیافت عمر تو با روز مردنت پایانکنون بود صد و پنجاه سالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: عمر تو به پایان نرسید و امروز میتوانی ۱۵۰ ساله باشی، ای پوشکین.
تویی ز ما صد و پنجاه پایه بالاتربریم رشک به جاه و جلالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: تو از ما بسیار بالاتر هستی، و ما به شکوه و عظمت تو غبطه میخوریم، ای بزرگوار.
مرا هنوز نزاییده مام دهر، امارسیده‌ای تو به اوج کمالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: من هنوز به دنیا نیامدهام، اما تو به بالاترین درجات کمال خود رسیدهای ای پوشکین.
جنین دهرم و خون می‌مکم ز ناف حیاتتو جاودانی و نبود زوالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: من در دوران حیات خود، از نوازشهای زندگی بهرهمند هستم و از زندگی تو که بیپایان و ابدی است، تغذیه میکنم. ای پوشکین، برای تو زوال و پایان وجود ندارد.
ببال نغمه موزون خود ببال و بپرسوی ابد، که گشاده است بالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: با شادی و دلانگیزی در آهنگ و نغمهات غرق شو و به سمت ابدیت پرواز کن، زیرا که بالهای تو به لطف خدا گشوده است، ای پوشکین.
بچم بر اوج اثیر جلال خویش و مباشبه یاد زندگی پر ملالت ای پوشکین
هوش مصنوعی: من در اوج عظمت خود قرار دارم و به یاد زندگی پر از رنج و ملالت نباشید ای پوشکین.
سعادت بشر آرمان و ایده‌آل تو بوددرود بر تو و بر ایده‌آلت ای پوشکین
هوش مصنوعی: سعادت و خوشبختی انسان هدف و آرزوی تو بود. درود بر تو و آرزویت، ای پوشکین.