شمارهٔ ۷۷ - بهار در اسفند
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف فصل بهار و تحولات آن پرداخته است. او از شگفتی‌هایی که بهار امسال به همراه دارد سخن می‌گوید و زیبایی‌های طبیعت را توصیف می‌کند. گل‌ها و شاخه‌ها با جان تازه‌ای به دنیا آمده‌اند و تصویرهایی از بنفشه‌ها، نرگس‌ها و لاله‌ها به نمایش گذاشته می‌شود که نماد زندگی و شکوفایی هستند. شاعر به نوعی بازگشت به زندگی و جوانی را در بهار نشان می‌دهد و می‌گوید که سرمای زمستان جای خود را به گرمای بهار داده است. همچنین، اشاره به اینکه بهار با زیبایی‌ها و حرکات تازه‌اش، مانند سپاهی ورزیده به اشعار و طبیعت پیوند می‌خورد.
امسال شگفتی به کار آمدکاسفند نرفته نوبهار آمد
هوش مصنوعی: امسال اتفاق عجیبی افتاده است که وقتی هنوز فصل سرما تمام نشده، بهار زودتر از موعد فرا رسیده است.
زان پیش که جمره بر درخت افتداشکوفه برون ز شاخسار آمد
هوش مصنوعی: قبل از آنکه میوه به زمین بیفتد، شکوفهها از درخت بیرون میآیند.
دم برنکشیده خاک، دزدیدهخمیازهٔ گیتی آشکار آمد
هوش مصنوعی: قبل از اینکه زمین نفس بکشد، نشانههای خواب آلودگی دنیا به روشنی نمایان شد.
سرمای عجوز نابیوسیده گرمای تموز را دچار آمد
هوش مصنوعی: سرمایی کهن و سرد، گرمای تابستان را تحت تأثیر قرار داده است.
دی گشت هزیمتی، که‌زی بستاناز فروردین طلایه‌دار آمد
هوش مصنوعی: دیروز روزی پرتلاطم و شلوغ بود، که مانند بهاری طراوتبخش و پرانرژی، نخستین نشانههای فصل جدید از راه رسید.
انبوه بنفشه چون سپاه مورکز لشگر جم به زینهار آمد
هوش مصنوعی: بنفشههای فراوان مانند سپاه موری هستند که از لشکر جم به این سو آمده‌اند.
نرگس به مثال دیده‌بان برخاستلاله به مثال نیزه‌دار آمد
هوش مصنوعی: نرگس مانند یک نگهبان بلند شد و لاله به مانند یک تیرانداز به جلو آمد.
سر پیش فکنده موی ژولیدهشنبل به لباس سوکوار آمد
هوش مصنوعی: شخصی با موی در هم پیچیده و ظاهری آشفته به طرف کسی که لباس خاصی به تن دارد، نزدیک می‌شود.
واندر لب جو صنوبر و ناژوبا سرو بنان به یک قطار آمد
هوش مصنوعی: در کنار جوی باریکی، درخت صنوبر و درخت ناژو به همراه سروی با دستانی زیبا و دلانگیز، کنار هم بر روی یک خط قرار گرفتند.
بر شاخ شجر درفش فروردینجنبنده ز باد و مشگبار آمد
هوش مصنوعی: بر روی درخت، پرچم بهاری به جنبش درآمده و با وزش باد معطر، به حرکت درآمد.